Myk do Warszawy

Środa, 29 lipca 2015 · dodano: 02.08.2015 | Komentarze 0

Dzisiaj miały być nioby jakieś deszcze... jako że to zignorowaliśmy, obawiałem się że nas nieźle zleje, ale co tam, w mieście łatwiej będzie się schować i przeczekać. O dziwo wcale nie padało :-)

Po drodze omal nie spadłem z siodełka... przy drodze z Brwinowa do Parzniewa powstał nowy ciąg pieszo-rowerowy i to o dziwo nie kostkowy, tylko asfaltowy! Rzecz prawie niespotykana w Polsce powiatowej, ale bliskość Warszawy zaczyna wpływać bardzo powoli na jakość infrastruktury w okolicy. Poza tym w miarę szeroki i oświetlony latarniami (jak się jechało tędy nocą, to z daleka samochody oślepiały na długich i łatwo było wpaść do rowu).



Pośrodku zrobiono placyk postojowy z trzema urządzeniami siłowni plenerowej, stojakami (wyrwikółka, ale tutaj i tak stawia się rower będąc obok), ławkami i stolikiem, oraz tablicami edukacyjnymi:
- o Bitwie pod Brwinowem w 1939
- o nordic walking ;-)

Jak jest upał to jest tu średnio, bo pośrodku pola i cienia nie ma (mogliby posadzić drzewka na rogu, to kiedyś by było lepiej)



Po drodze jeszcze plan gminy Brwinów i na końcu kolejny placyk, tym razem piaskownica z bujawkami i małą karuzelą, oraz dwa stoły z szachownicą i planszą do chińczyka... ostatnio modne się zrobiło stawianie takich stołów, ale szczerze mówiąc nie widziałem jeszcze by ktoś na nim grał ;-) Tablice o
- zwierzętach
- ciąg dalszy o Bitwie pod Brwinowem

Minusem tych placyków jest brak toalet. Najbliższa jest w postaci Toi Toia w Parzniewie przy placu zabaw (za jednym z pomników wspomnianych na tablicy), ale Toi Toi co taka biedatoaleta... w Norwegii to na takich placykach postojowo-piknikowych były toalety, prysznice, a nawet namiot można było rozbić ;-)



Zakończenie trasy... wygląda może na pierwszy rzut oka idiotycznie, ale ma trochę sensu - jak ktoś jedzie do Parzniewa to sobie po prostu zjedzie na drogę (tylko mogli tak wyprofilować zakończenie by ułatwić zjazd), a jak ktoś jedzie w drugą stronę to sobie skreci w lewo, chyba że się boi albo jedzie sznur samochodów, to zjedzie w prawo, wykręci, włączy przyciskiem światło i przejedzie przejazdem.

Ogólnie idealnie nie jest, alei tak bardzo dobrze... jak na Polskę powiatową to normalnie szok i inwestycja o kilka poziomów wyżej niż standardowa. Jednym z mankamentów jest znak zakazu jazdy ulicą - ruch samochodowy nie jest tu duży, a lepiej żeby osoby pędzące na rowerach szosowych nie jechały slalomem między weekendowymi rowerzystami czy wózkami dziecięcymi. Co zresztą robią i słusznie, bo co prawda łamią zakaz, ale za to jest bezpieczniej dla innych rowerzystów i pieszych.



Dalej jest wieś Parzniew i jedzie się drogą, a kolejna ddr-ka jest już między Parzniewem a Pruszkowem. Tutaj już standardowo kostka, jadąc można było porównać o ile bardziej wertepiasta jest kostka (świeżo położna) od asfaltu. No i oczywiście zakaz jazdy rowerem po drodze, ignorowany przez szosowców (tu tym bardziej zrozumiałe).



A nawet nie dociągnęli tego do samego Pruszkowa, tylko kończy się tak. Rowerzysta pojedzie drogą, ale pieszy musi rypać jej skrajem. Również fatalnie kończy się druga odnoga od ronda, na koniec zmienia stronę ulicy i przechodzi w wąski ciąg pieszo-rowerowy.




Pruszków dawny domek dróżnika



A w Warszawie szukamy  bunkrów, a konkretnie Tobruków (Ringstand 58c)






Są też inne relikty (słupy tramwajowe)



W kierunku Placu Inwalidów testujemy pasy rowerowe w Alei Wojska Polskiego. Warto zwrócić uwagę na te blokujące podwyższenia przed skrzyżowaniami. Otóż polski kierowca zaparkuje wszędzie gdzie się da i gdzie się nie da, ignorując wszelkie zakazy. Jeśli chce się je egzekwować, trzeba fizycznie kierowcy uniemożliwić wjazd - stawiając słupki, donice stojaki, czy takie coś. Zakreskowanie obszaru z reguły jest nieskuteczne bez postawienia zasieków. Tutaj chodzi o to by nie parkowali tuż przed skrzyżowanie, bo to pogarsza widoczność... oj w Żyrardowie coś takiego by się przydało.




Takie tam po drodze :-)



Wbijamy się na Fort Traugutta







Trochę się zmieniło od naszej ostatniej bytności, zakratowali to wszysko






No i kolejny Tobruk (też zakratowali)



Skrzynka z maskowanie... myśleliśmy że te ślimaki i stonogi to część maskowania przygotowanego przez założyciela, ale okazało się że one są żywe, tylko się przykleiły na chwilę ;-) Stonogi i szczypawki wlazły nawet do środka i znaleźliśmy je pod wieczkiem.




Tunele pod koleją obwodową i jedną z ulic




Most Gdański




Tutaj wbijamy się na północny fragment bulwarów nad Wisłą... lada dzień zostaną oddane bulwary bardziej na południe, a kolejny fragment nadal jest rozgrzebany.

Spotkaliśmy tu różne obiekty pływające




I latające



Który kilometr Wisły?



To nie jest zwykła ławka... to jest Wielka Sztuka, dlatego stoi na górce i jest odgrodzona tasiemką od chodnika, by nikomu na sztuce nie przyszło do głowy siadać. Tak się tylko zastanawiam co ma z tym wspólnego nazwa tego dzieła - "Ikar"




Kolejny kawałek Wielkiej Sztuki



Dalej na północ kiedyś się zjeżdżało nad Wisłostradę i wzdłuż niej była ddr-ka dalej na północ. Teraz jest też szutrowy szlak bliżej Wisły.



Łezkowa zatoczka



Po załatwieniu spraw na Bielanach wracamy przez Fort Bema, dojeżdżamy do niego uliczką Waldorffa



Trochę keszowania w Forcie Bema (który to już raz? ale to fajnie parkowy fort, więc z przyjemnością tu wracamy)







Przejeżdżamy nad trasami szybkiego ruchu i lavinka łapie gumę. Ponieważ mamy niedaleko, skończyło się na trzykrotnym podpompowaniu (moją power-pompką) i dojechaliśmy na dworzec.



Trafił nam się Impuls. Z jednego końca ma on miejsce na rowery - są tam takie stojako-wieszaki na 4 rowery. Jeden
 była zajęty, a na siedzeniach przy drugiej parze siedzieli ludzie mimo że mniej niż połowa miejsc w pociągu była zajęta, to musieli akurat tutaj  (to jest problem z rozkładanymi siedzeniami). Na zdjęciu jest pusto, bo robione tuż przed Żyrardowem



Gdybyśmy musieli, byśmy weszli z niechęcią w interakcje międzyludzkie i poprosili tych ludzi by się przesiedli, zwykle nie ma problemu i ludzie są sympatyczni, ale czasem rzadko można trafić na jakiegoś buraka. My ze swoją aspołecznością staramy się unikać takichh interakcji.

Ale jest miejsce z drugiej stroni kibla, gdzie dało się dostawić rowery.



Jest też miejsce na rowery w środku składu - tam też są dwa stojaki i składane siedzenia. A naprzeciwko... blat barowy ;-D pod którym od biedy też da się chyba upchnąć rower lub dwa.



W Żyrku do domu dało się dojechać z jednym podpompowaniem po drodze

Od mrzawy do mrzawy

Poniedziałek, 27 lipca 2015 · dodano: 28.07.2015 | Komentarze 7

Dzisiaj nigdzie daleko się nie wybieraliśmy, bo po wczorajszej trasce późno wstaliśmy, a pod wieczór miały być deszcze. Tak więc myk do Lasu Radziejewskiego obadać miejscówkę na upały, żeby się zainstalować z Kluską (gęsty las liściasty, niezbyt daleko od nas, a poza tym bez krzaków). lavinka zabrała pałatkę i bawiła się w rozstawianie (fotki u niej na bikestatsie), a poza tym rozwałka z kawą, kanapkami i jagodziankami.

Miejscówka wzboghacona jest o spory głaz narzutowy tkwiący w ziemi, ciekawe ile go jeszcze jest pod ziemią.




Grzybek dla wariaga - pierwszy kozak w tym roku, co prawda nieco zasuszony i robaczywy, więc pewnie jakiś czas w tym lesie już sterczy czekając na grzybiarza, ale się nie doczekał... ponieważ wariag pewnie będzie marudził, to dorzucam korę i orzechy laskowe.





Dalej pojechaliśmy odwiedzić nasze skrzynki w młynie i pod wiaduktem eSeŁki



Po drodze czarne chmury i mrzawa od czasu do czasu, postanowiliśmy więc skrócić trasę by wrócić na 17-tą (trochę to rozstawianie pałatki zajęło nam czasu), a gdy wróciliśmy to rozpogodziło się... jaaasne,  ostatnio tak jest że jeśli ze względu na deszcze wrócimy do domu to nie pada, a jak zignorujemy prognozy, to są te największe zlewy i nawałnice.

Następnego dnia dowiedziałem się gdzie podział się ten deszcz... zaczaił się za winklem, jak następnego dnia pojechałem na rynek, to ledwie nań dotarłem to się rozpadało. I przestało padać zaraz po tym jak wróciłem.

Z wiatrem do Pilawy

Niedziela, 26 lipca 2015 · dodano: 28.07.2015 | Komentarze 5

Z wiatrem na wschód... po drodze niemiła niespodzianka, bo między Budami Radziejowskimi a Jozefowskimi kilometr drogi wysypali gruzem...  no to szlag trafił jedną z tras. Co ciekawe w tym samym czasie wyznaczyli tu szlak rowerowy (albo przynajmniej postawili nowe oznaczenia), taaa.

Natomiast w Kuklówce przy nowym głazie upamiętniającym Chełmońskiego, teren jakby bardziej zagospodarowany. Są nawet unowocześnione Bociany, ale za wykonanie 3=, pracy chyba z 10 minut w Paincie.





Lecimy bez większych postojów, bo tereny doskonale znane... pierwsza rozwałka w Żelechowie, a druga w Złotokłosie przy peronie wąskotorówki. Hmmm, tak się zastanawiam czy tu aby nie stał budynek stacji jak ostatnio tu byłem. Muszę sprawdzić zdjęcia, teraz nic tu nie ma, więc albo pomyliłem stacje, albo niedawno wyburzyli.



Łoś... niestety ściana z muralem częściowo zasłonięta szmatami reklamowymi, nawet sam mural częściowo. Co ciekawe postawili plastikowego łosia obok.



W ogóle łoś się rozwija... Łośrodek działa, ciekaw jestem jakie to pamiątki, może kolet z łosia? Jak się nazywa mięso z łosia? Łosina? Łośczyzna?





Cmentarz ewangelicki pod wsią Mikówiec (według mapy to już Kąty).




Oraz cmentarz z I wojny w Moczydłowie (a naprzeciwko kapliczka). W pobliżu jest jeszcze kilka, a do tego bunkry z tego samego okresu, ale to może przy innej okazji odwiedzimy.






Zjeżdżamy w dolinę Wisły




Oto eSeŁka nad nami



Teraz będzie cały czas mniej lub bardziej wzdłuż S-Ł (wcześniej trochę też było, ale nieco na północ od niej i bez przecinania jej trasy). Kolejny obiekt to most na Wiśle pod Górą Kalwarią.











O, tu coś chyba kiedyś przywaliło... a na dole widać wał przeciwpowodziowy



Jeden z licznych śladów nawałnicy sprzed tygodnia



Most DK 50 bardzo ładnie się prezentuje... od dołu, bo od góry jest nieciekawy, a poza tym jest koszmarny ruch samochodowy.




Jak daleko od źródeł Wisły?



Totalne Nigdzie... a gdzieś pośrodku tego stacyjka



Jak daleko jesteśmy od Skierniewic?



Przystanek Warszówka jest totalnie w polu, jakiś kilometr od wsi Warszówka, dwa od wsi Dziecinów. Może specjalnie wybudowali pomiędzy wsiami, a nie w jednej z nich, żeby wszyscy mieli jednakowo daleko? No może nie jednakowoi, bo jednak z Dziecinowa dwa razy dalej.

Są tu dwa perony, kilka budynków mieszkalnych charakterystycznych dla eSeŁki, dwa przejazdy znikąd donikąd, przepust z reperem... chyba tylko wiaduktu brakuje. Za top rośnie niebieski oset, czyli mikołajek płaskolistny







A w Warszówce przejazd z sygnalizacją... rzecz rzadko spotykana na eSeŁce




Most na... Jagodziance




Opuszczony kościół Mariawitów w Pogorzeli





A w krzakach dwa neogotyckie... kibelki. Choć początkowo myśleliśmy że to kapliczki



Zbliżamy się do Osiecka




Osiecka nie zwiedzamy, bo już nieraz tu byliśmy... podskoczyliśmy do źródeł zobaczyć jak teraz wyglądają. Kiedyś były w krzakach przykryte starą, rdzewiejącą kratą, a teraz zadaszone, krzaki wycięte, trawka, ławki, bujawka, tablica informacyjna. Ale też trudniej podjąć moją skrzynkę, musieliśmy odpuścić sobie jej przegląd, bo jakiś koleś zalegał w samochodzie.





Kapliczka upamiętniająca katastrofę kolejową, najtragiczniejszą na eSeŁce.



A w pobliżu coś, co mam  opisane na mapie jako kamień milowy




Jeszcze wiadukt w Jaźwinach




I Pilawa




Ponieważ mieliśmy trochę czasu do pociągu, postanowiliśmy obejrzeć park, ponieważ został on przebudowany... niby już jakiś czas temu i od tej pory już byliśmy tutaj, ale nie mieliśmy czasu by go dokładniej obejrzeć  (plan parku)

Na początek pomnik





Pływająca rezydencja kaczek



A tu ciekawostka - zakątek do którego dostać się można tylko idąc taką ścieżką, bo od ulicy nie ma furtki. Miałoby to sens, gdyby zakątek był gdzieś w środku parku, a nie przy ruchliwym skrzyżowaniu. To jeden z absurdów, który sprawił że mieliśmy polewkę z tego parku.




A tu drzewa kablowe... co tam z nich nie zwisa



Międzyczasie przejechał ED74 Bydgostia... dobrze znany, kiedy jeszcze nie przemalowany na barwy PKP Intercity jeździł na trasie Warszawa - Łódź. Okazuje się że obecnie, mimo że są to stosunkowo nowe składy (produkcja 2007-2008), to jedynie 5 z 14 jest na chodzie, a reszta czeka na naprawę (stan na luty 2015 - informacja). Według opinii z artykułu, PKP Intercity po prostu nie ma pomysłu jak ten tabor wykorzystać, dlatego stoi na kołkach i chyba lepiej by było gdyby pozostał w Łodzi w Przewozach Regionalnych albo trafił do ŁKA.

Zdziwiliśmy się że jedzie tędy z Krakowa... okazuje się że jedzie przez Kielce, Radom, potem robi skok w bok na drugą stronę do Dęblina, a potem leci przez Pilawę, Warszawę do Kołobrzegu. Przede mną przy kasie jakaś para chciała pojechać nim do Warszawy... pociąg opóźniony prawie godzinę, jednak okazało się że pani nie ma już miejsc, są tylko stojące... zresztą po chwili  i tak okazało się że nie może sprzedać biletu na pociąg który rozkładowo już odjechał ze stacji. Swoją drogą dziwne że wszystkie miejsca zajęte. bo widzieliśmy że sporo jest pustych... może zajęte od Warszawy? Eee, słyszałem już o różnych problemach przy próbie zakupu biletu, zwłaszcza odkąd wprowadzili miejscówki w TLK i nic mnie nie zdziwi.



Hmm, to w którym kierunku by tu pojechać?




Przesiadka na Powiślu, bo przy okazji podskoczyłem reaktywować moją skrzynkę w pobliżu.

Peronówka, czyli rozmowy na peronie:

lavinka na widok dziewczyny truchtającej peronem tuż obok nas:
- Ale żeby po peronie? Wstydu ci joggingowcy nie mają!
- Bieganie jest integralną częścią umiejętności zdążania na pociąg.
- Ale patrz jakie to niesprawiedliwe, jest zakaz jazdy rowerem po peronie, a nie ma zakazu biegania. Szanse są nierówne.
- No to jest właśnie wyrównywanie szans, bo bez roweru rowerem nie pojedziesz, a prowadząc rower jesteś w stanie pobiec.

Gdy za plecami przejechało nam Pendolino stukając kołami.
- No popatrz, jak są stare tory, to nawet Pędolino się nie skrada, tylko jedzie jak porządny pociąg.

A poniżej na zdjęciu widać, że ewolucja oznaczenia przedziałów dla rowerzystów idzie w dobrym kierunku - kiedyś były rowerki tylko na tych małych kwadracikach przy drzwiach, potem pojawiły się białe oznaczenia na szybach, a teraz duży czarny rower z boku pudła. No teraz, to z daleka widać i nie trzeba wściubać wzroku w pociąg.



A potem tuż przed przyjazdem pociągu pani ogłosiła że pociąg do Skierniewic odjeżdżający ze Sródmieścia 22:54 (na Powiślu puszczają komunikaty ze Sródmieścia), nie zatrzymuje się na stacji i za utrudnienia przepraszają. No szlag, pewnie jedzie przez Centralny... ogłosili by wcześniej, to byśmy podjechal którymś z wcześniejszych pociągów na Zachodnią, a tak? Dobrze, że to przedostatni pociąg do Żyrka a nie ostatni.

Po czym pociąg do Skierniewic wjechał na Powiśle i zatrzymał się.... ??? Okazało się że owszem, nie zatrzymuje się, ale w Brwinowie i Milanówku, tylko komunikat był urywany. Tak więc happy End, tylko trochę nerwów było.

Odstawić Kluskę do pociągu

Piątek, 24 lipca 2015 · dodano: 25.07.2015 | Komentarze 0

Podróż tradycyjnie zaczynamy od jedzenia... a dziś jedziemy z klaunem.



Ej, mama! Gdzie idziesz?



Buuu!



Po rower? Zaraz wrócisz? No dobraaa... pocieszę się wafelkiem



O jesteś z powrotem! Fajnie!



Odjeżdża pociąg... ale nie nasz, tylko do Skierniewic, to zrobimy mu pa, pa!



A teraz my hop do pociągu.

Jordankowy standarcik

Czwartek, 23 lipca 2015 · dodano: 25.07.2015 | Komentarze 1

Dziś znowu jedziemy z Chudym... i stroimy miny! Tata, włącz stroik w smartfonie, to zobaczymy jaki to dźwięk!



Jak będę duża, to będę miedsiestrą... w ułanach!



Dziś polecamy lody sosnowe, taki mazowiecki specjał z piochu i szyszek.



Taaak...



A może zamiast szyszki zajączka co go ostatnio złapałam?



Idę do mojego laboratorium alchemicznego... wynajdę nowy smak lodów - lody kluskowe! Ale najpierw trzeba się pozbyć zapasów nudnych i oklepanych lodów truskawkowych, waniliowych i pistacjowych.



Sześć liści pokrzywy, trzy liście ostu, kwiat barszczu Sosnowskiego, trzy kwiaty kąkola, garść wilczej jagody... tata! Idź pod ogrodzenie, tam biega trochę kwasu mrówkowego, nazbieraj mi pół foremki!

Krajobraz po nawałnicy

Wtorek, 21 lipca 2015 · dodano: 24.07.2015 | Komentarze 1

Dzisiaj jedziemy z Chudym



Park nadal zamknięty po niedzielnej nawałnicy, toteż musieliśmy objechać naokoło. Natomiast na Jordanku ledwie kilka niewielkich gałęzi złamanych... jednak co sosna, to sosna. A poza tym po staremu, sklepik z lodami dobrze uziemiony, więc zaczynamy dzień roboczy



Chudy zaprasza do lizania... ej, na niby! No nie, znowy shakowaliśmy jakiegoś dzieciaka.



Ufff fajrant, coś do żarcia i w drogę.



A wieczorem na plac zabaw.




Drzewo obok obłamało się w czasie nawałnicy i tak wyglądało jeszcze w poniedziałek



Ale ścięli i tak wyglądało dziś.



Taka frajda, dzieciaki zrobiły z gałęzi bazę. Rzucamy trocinami!




W czasie kryzysu polecamy lody trocinowe.




Niestety następnego dnia sprzątnęli to wszystko... bu!

Od upału do nawałnicy

Niedziela, 19 lipca 2015 · dodano: 23.07.2015 | Komentarze 3

Myk w rejon okopów i ziemianek nad Rawką... jako, że dziś upał straszny, to zalegliśmy tam na dłużej.











Po 18ej były zapowiadane deszcze... ale lavinka sprawdziła ICM że deszcze z prognozy zniknęły, dla pewności sprawdziliśmy zarówno meteogramy jak i mapy opadów - zero deszczy. No to super, nie musimy się spieszyć z powrotem i pojechaliśmy jeszcze poszwędać się po okopach i ziemiankach.





Przy okazji podjedliśmy jagód.



Wracamy... chyba jednak te chmury deszczowe wędą. Potem słyszymy grzmoty, aha idzie burza. Jak wyjechaliśmy na chwilę z lasu to nie było wątpliwości... mieliśmy nadzieję, że przemknięmy skrajem tego, ale wkrótce zaczęło kropić a potem lunęło.




Byliśmy już kompletnie przemoczeni, bo ulewa była fest, gdy zatrzymaliśmy się pod wiaduktem obwodnicy za Sokulem trochę przeczekać... zastanawialiśmy się czy jechać dalej, bo jakby zaczęło się przejaśniać, gdy nagle od dyłuy zaszła nas druga chmura i jak lunęło, jak zawiało... pod wiaduktem pionowo wiało deszczem, musiałem aż bandamę trzymać żeby mi nei zwiało. Przed deszczem wiadukt żadnej ochrony nie stanowił, ale mieliśmy nadzieję że jak przywieje jakie drzewo, albo krowę to spadnie na wiadukt i na nas.

W końcu nawałnica przeszłą, a my ruszyliśmy dalej... już po chwili cieszyliśmy się, że przeczekaliśmy ją pod wiaduktem. Na skraju lasu drzewo wyrwane z korzeniami, drogi całe z mniejszych lub większych gałęziach, pierwsze zwalone w poprzek drogi drzewo natrafiliśmy we wsi za zakrętem.



Im dalej tym więcej zwalonych drzew (nim przez miasto dojechaliśmy do domu, naliczyliśmy ich około dzisięciu)



A do tego zalane ulice.





Strażacy nie musieli daleko jechać z interwencją... pierwsze drzewo było zaraz obok remizy (tam już się krzątali z piłami, a chwilę później wyjechały dwa wozy w teren). Szczęśliwie udało się przejechać przez park, którego jeszcze nie zamknęli (potem był zamknięty co najmniej do wtorku, tylko piły słychać było zza ogrodzenia).



O, a na tą ulicę zalewało od zawsze... pamiętam jak wracając ze szkoły, przechodfziliśmy po siatce ogrodzeniowej, bo i chocnik zalamny (tak jak dziś). Ten fragment jest lekko w dołku, co doskonale widać na tym zdjęciu.




Małpi Gaj - tutaj tylko gałęzie połamane i to niezbyt grube... ale tak właśnie wyglądało całe miasto.



No pod domem odłamało nam kolejny kawałek jesiona... to mniej więcej mój rówieśnik, gdy się wprowadzaliśmy byłem berbeciem młodszym niż Kluska, a to był taki mały kikutek drzewka. A obok drugi, tylko kilkanaście lat temu to drugie drzewo złamało sie w czasie wichury i już go nie ma... a ten jesion stracił już duży konar kilka lat temu w czasie jakiegoś orkanu.



Jeśli to drzewko nie uschnie, to można by je jak bonsai formować



Kluska wyciera na balkonie - "patrz pan ile mi tu wody nanieśli". Najpierw mnie pogoniła żebym nie właził w mokrych sandałech, bo robię ślady, a potem kazała sobie dać szmatkę i zaczęła wycierać. Zaczęło się od śladów, potem reszta balkonu, a na koniec liście kwiatkom...




Aha, ale wracając do ICMu, ta prognoza którą akurat sprawdzaliśmy w lesie była kompletnie do kitu... coś mu się źle wyliczyło. Na porannej deszcze były, na wieczonej też, a na tej w środku dnia nie. Już kiedyś nakryłem ICM na czymś takim.

.

Osy, muchy i inne insekty

Sobota, 18 lipca 2015 · dodano: 20.07.2015 | Komentarze 7

A także skwar niemożebny... lato panie (i panowie), lato.

Skoro wariag kręci nosem na kwiatki, to wracamy do grzybków... chyba że to cuś innego.



Udałem się do jednej z moich skrzynek - naszukałem się jej, ale w końcu znalazłem, wyjąłem, przejrzałem zawartość i ponownie ukryłem... i  wtdy coś mnie dziabnęło raz i drugi. Okazało się że gdzieś tam gniazdo mają osy. Miałem początkowo zawiesić skrzynkę do jesieni, ale po namyśle wróciłem i starając się nie drażnić os ponownie zabrałem skrzynkę i ukryłem w innym miejscu... w sąsiedztwie porastających bluszczem drzew.





Suchszy Dopływ Suche wysechł, Sucha Mariańska wyschła (na fotce poniżej), toteż wyschło Jeziorko Łabędzie przez które ta Sucha przepływa. Za to były tytułowe muchy, ale na szczęście praktycznie brak komarów.



Rawka szczęśliwie jeszcze nie wyschła.



Wracałem żeby zdążyć przed tradycyjną letnią burzą i zlewą... dorwało mnie w parku, ale trochę pokropiło, zaczęło się nawet rozpadywać i... przeszło. Ot, taka popierdółka dziś, widać dopiero zbierało siły na jutro.

Zakładanie skrzynki w dwie ulewy

Środa, 15 lipca 2015 · dodano: 20.07.2015 | Komentarze 2

Myk, żeby założyć skrzynkę finałową serii skrzynek związanych z wojną pozycyjną nad Rawką i Bzurą... z racji tego, że dokładnie 100 lat temu lada dzień Rosjanie opuszczą okopy i zaczną się wycofywać w kierunku Warszawy. Po drodze zaczęło padać i trochę mnie zlało... na szczęście deszcz był dosyć krótki i nim dojechałem na miejsce ponownie byłem już zupełnie suchy.

Okopy gdzieś nad Rawką... no może nie ta najpierwsza linia na skarpie, tylko jedna z rezerwowych zaraz za nią.





Wracając prawie mi się udało zdążyć przed kolejną ulewą... prawie, bo zaczęło padać jak byłem w lesie tuż przez Żyrardowem. A jak jechałem przez miasto, to akurat była największa ulewa i zmokłem... no prawie do suchej nitki, bo zostało mi trochę suchego na koszulce na plecach i po pachami.

Do Czarnego Borku po skrzynkę

Wtorek, 14 lipca 2015 · dodano: 20.07.2015 | Komentarze 2

Taki trochę spontaniczny wypad po skrzynkę, jako że lavinka rozwiązała mój quiz (opis skrzynki) razem z Dombiem. W zasadzie każde osobno, ale trochę współpracowali w porównywaniu danych, więc padł pomysł żeby razem podjąć skrzynkę. A ja stwierdziłem, że miejsce w sam raz by z Kluską popołudniu wybrać się do lasu, więc postanowiliśmy jechać razem.

Mieliśmy zamiar jechać z fotelikiem, ale Kluska zażądał jazdy w ustrojstwie... no dobra, czemu nie.

Mike, wsiadaj i pasy zapinaj!



Na miejsce dotarliśmy pierwsi



Podczas gdy lavinka rozwieszała hamak, Kluska sturlała piłkę z górki i pobiegła za nią...



A potem trzeba się wdrapać z powrotem na wydmę... info dla wariaga - task, to największe górki w okolicy, następne wyższe to chyba dopiero Karpaty*




Następnie kierując się geokeszerską intuicją pobiegła w kierunku skrzynki i jako pierwsza znalazła się tuż przy niej (prawie po niej przebiegła).



Czy przytuliliście dziś już jakieś drzewo?





A to powód lokalizacji skrzynki nw tym miejscu - okopy na szczycie wydmy



Z rozpoczęciem szukania czekaliśmy na Dombiego z rodziną... tyle że lavinka zapomniała wszpółrzędnych skrzynki (ale ja ją donawigowałem skrótem), a Dombie GiePSa (przez co w ogóle miał problem z dotarciem na miejsce). W końcu znalazła nas Ania, żona Dombiego, która po prostu sobie poszła dróżką gdzieś tam przed siebie.

lavinka wzięła kordy od Dombiego i wbiła do swojego komórkowego GiePSa. Trochę nas początkowo rzucało, a może po prostu chłopaki biegali do każdego podejrzanego drzewka bez oczekiwania na wskazówki osoby z GiePSem. A Kluska za nimi. W końcu lavinka wskazała z grubsza rejon poszukiwań i już szybko poszło.





A potem rozwałka!



Dobra, to wy se gadajcie, a ja sobie golnę zbożówki z mlekiem




I zagryzę



Potem Kluska postanowiła pochwalić się wszystkimi zabawkami, które zapakowała nam do sakw... a było ich sporo. Potem były tańce, a potem Dombie z rodziną nas opuścił, a my kontynuowaliśmy rozwałkę.

Kluska znalazła w pobliżu piaskownicę (znaczy wychodnię piasku mazowieckiego), a potem zaczęła podlewać piaskiem krzaczki i drzewka.



A także kłak psiej sierści, który leżał na mchu... może z tego jakiś piesek wyrośnie?



*) Obszar Ochrony Ścisłej Karpaty - wydmy w Puszczy Kampinoskiej