Błądzenie prawie losowe

Sobota, 19 stycznia 2019 · dodano: 19.01.2019 | Komentarze 5

No, złapał mróz (w dzień podchodziło pod 0, ale wieczorem znów temperatura zaczęła spadać), to można wyskoczyć na rower. Nie miałem konkretnego pomysłu, gdzie się udać, na początek postanowiłem pojechać do lasu. Drogi leśne na szczęście w większości były niezłe.



Ale zdarzały się mniej lub bardziej oblodzone odcinki.




Nad Pisią Gągoliną - tutaj zamarznięte starorzecze (sama Pisia oczywiście jest w stanie płynnym).





Potem nagle przeciąłem takie coś... a, to nowa droga którą niedawno widziałem na mapie.



Droga do parku wodnego we Wręczy, który jest w budowie.



Ta ddr-ka całkiem niezła, szkoda tylko że prowadzi  z tego parku wodnego donikąd... znaczy do ronda na drodze krajowej nr 50. Tutaj 50-tka odbija na obwodnicę Żyrardowa. Można stąd pojechać dawnym przebiegiem 50-tki do Żyrka, ale nie polecam, szosa bardzo ruchliwa, samochody pędzą, wyprzedzają na czołówkę, na gazetę itp. W drugą stronę można serwisówką, a potem bocznymi drogami przez Słabomierz i Budy Mszczonowskie do Mszczonowa... ale ponad dwa razy krócej jest drogą przez Świnice i bez przebijania się przez 50-tkę.

Pod parkiem wodnym spotkałem rowerzystów, którzy zastanawiali się, czy by z niej nie skorzystać, ale jak im powiedziałem co i jak, to sobie odpuścili i pojechali na Żyrardów przez Wręczę.



Budowa parku wodnego od strony wody



Znaczy z kopalni wody





Wiadukt nad CMK w Świnicach... o, postawili barykady przeciwczołgowe. Nie wiem jak konstrukcja, ale nawierzchnia faktycznie w marnym stanie na tym wiadukcie.



No i tak sobie błądząc trafiłem aż pod granicę.



Ten "Wolny Obszar Celny" mieści się to na terenie dawnej fabryki zapałek we Mszczonowie, w której pracowała moja prababcia.



Dworek "Kaflarnia".



We Mszczonowie wita mnie drogowskaz do biblioteki, generalnie sądząc po fanpejdżu tejże, miejsce wygląda na sympatyczne i jak będzie ciepło, to może się z Klu tu wybierzemy.

Tylko jaka ta biblioteka? Rawska, warszawska, czy żyrardowska? A ja myślałem że mszczonowska.



Biblioteka szkolna? A ja myślałem, że publiczna.



O, na szkole w zeszłym roku przybył mural... no, Bitwa Mszczonowska to trochę na wyrost, ale każda miejscowość szczyci się swoją potyczką, zwłaszcza że ta była zwycięska.

Otóż 31 pułk strzelców kaniowskich znajdując się w lasach pod Puszczą Mariańska, nawiązał kontakt z 30 dywizją piechoty. Obie jednostki miały uderzyć na Mszczonów (zajęty przez Niemców) by przebić się dalej na wschód. Ostatecznie jednak jednostkom nie udało się spotkać i 30DP stanęła w lasach Puszczy Mariańskiej, 31psk uderzył w nocy, a właściwie nad ranem 11 września na Mszczonów, który zdobył i rozbił oddziały tyłowe XVI Korpusu Pancernego, po czym ruszył dalej na wschód.




Natomiast na liceum trafiłem na kolejne graffiti o podobnej tematyce... myślałem że to jakieś starsze, które wcześniej przegapiłem, ale okazało się że też zeszłoroczne, wykonane przez młodzież w czasie warsztatów (tu info o obydwu).



Generalnie mszczonowskie grafitti są dosyć monotematyczne, jest jeszcze jedno upamiętniające 11 września 1939 (mniej więcej w stylu poniższego orzełka), strzeliłbym fotkę, ale nie pamiętałem na którym jest trafo. Ponadto guglając trafiłem na wzmiankę o jeszcze jednym, też o 11 września.



Cyklogrobbing jakiś musi być, zajrzałem się na nowy cmentarz odwiedzić kwaterę z 1939 roku, która ponoć zajęła miejsce kwatery z I wojny.



Kiedyś mnie zastanawiał ten krzyż, ale potem się dowiedziałem o tej kwaterze z I wojny i wszystko zaczęło pasować.



Jeszcze z cmentarza - grób burmistrza Mszczonowa i jego żony.



Tu też przybyła śmieszka, w kolorze... który sugeruje, żeby umieścić ją w pojemniku z kolejnego zdjęcia. Ale po żyrardowskich śmieszkach, takie cuś to i tak luksus.

Do przedszkola i w śnieżycy

Piątek, 18 stycznia 2019 · dodano: 19.01.2019 | Komentarze 8

Dziś z rana były chyba ze trzy fale śniegu (przechodzące od prószenia do solidnej śnieżycy), do przedszkola zdążyliśmy przed pierwszą, która zaraz potem się zaczęła...

Temperatura wahała się cały czas w granicach 1-2°C , toteż na ulicach śnieg od razu topniał i zrobiły się zaraz mokre... liczyłem, że śnieg przynajmniej na trawnikach się utrzyma do jutra, bo ma złapać na jakiś czas mróz i będzie biało. Niestety, tam też zaraz topniał.

Tak wyglądał Bielnik ma początku pierwszej śnieżycy. Tej nocy nie było nawet przygruntowych przymrozków, bo mróz nic nie wyrzeźbił.



Liczyłem na to, że jak podjadę po śnieżycach znów na Bielnik, to staw się przybieli. Niestety, lód chyba też był zbyt mokry, bo nawet tu śnieg się nie utrzymał. Oto fotka z kulminacji trzeciej śnieżycy.



W ty, kadrze zawieję słabo było widać, ale jak się zwróciłem w drugą stronę, to już lepiej wyszła.



Tu trochę przyprószyło... ale chyba tylko dlatego, że tafla lodu wystawała pod kątem z kanałku i woda spływała z niego.



Gołębie lecą na Księżyc... a może z Księżyca?



Poza tym Klu bawiła się w doktora i taką receptę mi wypisała.

Z Klu do przedszkola i biblioteki

Czwartek, 17 stycznia 2019 · dodano: 17.01.2019 | Komentarze 0

Co tam dziś na talerzu



Po drodze do biblioteki, zanim oddaliśmy Martynki... i wypożyczyliśmy nowe.

Wyprawa na Przylądek Igielny

Czwartek, 17 stycznia 2019 · dodano: 17.01.2019 | Komentarze 1

Wczorajsza odwilż stopiła i spłynęła cały śnieg, który spadł przedwczoraj i przedprzedwczoraj... wczoraj było mokro i deszczowo, ale dziś już było w miarę sucho. Ale wszelkie gruntówy lepiej dziś było omijać, bo były mieszaniną lodu i błota.

Rzut okiem na lód na Bielniku... co prawda w nocy była dodatnia temperatura, ale musiał być też przygruntowy przymrozek, bo wyczarował cieniutkie noże w wodzie.



Zatoka Długich Noży



Przylądek Igielny



Wybrzeże Kości Słoniowej



Kanał Szablastozębny



Cieśnina Białej Opuncji



Tafle lodu jeszcze z poprzednich mrozów.




Niestety w ciągu dnia jeszcze bardziej się ociepliło i gdy dotarłem do Radziejowic, to nawet jeśli nocny przymrozek coś wyczarował, już dano się to rozpłynęło.




Bluszczowy Zaułek



Staw w Hamerni

Wśród topniejącego śniegu po mieście

Wtorek, 15 stycznia 2019 · dodano: 15.01.2019 | Komentarze 3

Po wczorajszej huśtawce pogodowej (poranny deszcz, popołudniowe i wieczorne śnieżyce, lekki mróz, gołoledź, wiatr) został tylko topniejący śnieg i wiatr który cały czas przegania chmury... a jak już je przegoni i wyjdzie słońce, to zaraz nagania nowe.

Dziś Bielnik wyglądał tak:



Znów do biblioteki, bo książki tak szybko się czytają... a pod biblioteką, świetnie odbite ślady jakiegoś ptaka (gołebia? kawki?) i bodajże kota.





Na dziś Martynka. Kluska nie jest jakąś wielką miłośniczką Martynki, jak sama mów "lubi, ale nie bardzo, tylko średnio"... bardzo lubi Kostka, Krowę Matyldę, Mądrą Mysz itp. Jednak Martynka jest tematycznie na prawie każdą okazję i teraz bardzo Klu się spodobało, że Martynka też jest chora tak jak i ona.



Co ciekawe, dzisiaj wypożyczona "Martynka jest chora" jest w zasadzie treściowo taka sama jak wypożyczona wcześniej "Martynka. Wizyta doktora", jest to w zasadzie znacznie skrócona wersja tej drugiej i ilustracje są te same.




Poza tym podskoczyłem ewakuować skrzynkę bałwankową. Rowerem drogą gruntową i ścieżką dokąd się dało, dalej rower w krzaki i przypiąłem do drzewka, a dalej z buta przez łąki.



Niestety z bałwanka prawie nic nie zostało. Miałem nadzieję że będzie go więcej i miałem zamiar go ciut wzmocnić, podlepić z nadzieją że przetrwa jutrzejszą odwilż, by mieć podstawę do ulepienia następnego jak znów złapie mróz... ale nici z tego.

Z wichurą po mieście

Poniedziałek, 14 stycznia 2019 · dodano: 14.01.2019 | Komentarze 4

Od wczoraj calutki śnieg spłynął, zostało tylko kilka kupek w miejscach gdzie stały bałwany, lub były większe zwały śniegu. W nocy i rano padało... potem na szczęście przeszło, tylko wiał silny wiatr, który przeganiał chmury. Chwilami nawet wyglądało słońce. No to cóż, szybki myk na miasto załatwić najniezbędniejsze rzeczy - nabyć świeże pieczywo, przywieźć świeże książki z biblioteki...

(Edit: potem wiatr przywiał dwie niezłe śnieżyce, złapał lekki mróz i gołoledź... dawno nie widziałem tak wolno jeżdżących samochodów, żaden nie przekraczał dozwolonej prędkości!)



Trenażer w EkoParku kusił, ale nie skorzystałem, miałem dosyć po wczorajszym, chyba się przetrenowałem.



A tak w Żyrardowie wozi się dzieci na rowerze...




Odwilżowy lód na Bielniku, oba zdjęcia dzieli jakieś pół godziny.




Strumyczek parkowy, aktualnie woda płynie po lodowym korycie.



Trochę lodu na brzegach kanałku






Z książki ostatnio czytanej Klusce, o chłopcach którzy ciągle spotykają kosmitów. Oto w sam raz na deszczowy poranek  - opowiadanie Remis - strona 1, strona 2, strona 3.

A poniżej ze stron tytułowych, które Klusce najbardziej się chyba z książki podobały i lekturą zaczynaliśmy zawsze od nich podkładając dźwięki lecącego spodka, nadawanych sygnałów (choć świetlne, to my nadawaliśmy dźwiękowe), no i na koniec nucenie motywu z Gwiezdnych Wojen.




Teraz zupełnie inaczej patrzę na gołębie... z pewną taką podejrzliwością.

Po osie w błocie na trenażerze

Niedziela, 13 stycznia 2019 · dodano: 13.01.2019 | Komentarze 2

Dziś pogoda taka, że aż żal Azorka za drzwi wystawić, a co dopiero rower... deszcz, wiatr i upał taki, że bałwanki się topią, krótko mówiąc - galopująca odwilż.

W tych okolicznościach przyrody, postanowiłem "pojeździć" na trenażerze. Do osiedlowych kręciołków daleko nie mam, widzę je z okna.  Rzecz jasna na siłkę pojechałem rowerem. Zaopatrzyłem się w ręcznik do wycierania siedzeń i oparć (wzorem miejscowych babć i dziadków, którzy już 5 minut po deszczu ostro napierają na tych urządzeniach), potem okazało się, że przydałby się też parasol. I wodery, bo wsiąść na rowerek i się nie utopić było niezłą sztuką.

Oto sprzęt, na którym dziś jeździłem i "jeździłem":



No to do roboty - mżawka zalewała mi okulary, że nie widziałem gdzie jechałem, wiatr zwiewał mnie ze śliskiego siedzenia, więc musiałem się mocno trzymać, żeby nie spaść w głęboką kałużę, albo mokrą zaspę.



Potem się przesiadłem na stacjonarny tandem poprzeczny. W sumie, tak na moje oko, wykręciłem ze 200 kilometrów, no może 250... a co mi tam, bez kozery powiem czysta! Jechałem ostro z górki, miałem zarąbiste przełożenie, toteż kilometry stukały w zatrważającym tempie, szczególnie gdy nastawiłem nachylenie na całkowicie pionowe (100%) i zaczął się spadek swobodny.



Na koniec miałem nie lada dylemat, które kilometry wrzucić na bikestatsa - te z dojazdu do rowerka stacjonarnego na prawdziwym rowerze, czy też z samego rowerka... ostatecznie zdecydował rzut monetą.

Tak w ogóle wykręciłbym więcej kaemów, ale trzeba było wrócić na popołudniową kawę. Mój błąd, że nie zabrałem zestawu piknikowo-wyprawowego, znaczy termosu z kawą, kubka, zagrychy i obrusika. Następnym razem, tak przygotowany wykręcę najmarniej pincet.

A niech to nagła odwilż kopnie!

Sobota, 12 stycznia 2019 · dodano: 12.01.2019 | Komentarze 3

W nocy dopadało śniegu, który zaraz zaczął się rozpuszczać, bo dziś temperatura szorowała brzuchem o 0°C i to od góry... tak więc dziś była chlapa, ciapa, breja, jak zwał tak zwał, może być nawet zimna solanka w sosie benzynowym przystrojona grudką piachu. A jutro będzie jeszcze weselej, bo ma być jeszcze cieplej i padać deszcz.

Jako że temperatura na plusie, to niektórzy żyrardowscy rowerzyści jeździli bez rękawiczek, a większość miała czapki niezakrywające uszu (rowerzystki jednakowoż wszystkie w rękawiczkach i kryjących uszy czapkach). Tytuł rowerzystki dnia zdobyła pani z sześcioma siatkami zakupów na kierownicy.

Z perspektywy namakającego Żabiego Oczka.




Hmmm, ale i tak już nieaktualne, chociaż... nie napisali przecież którego roku.



Jako że Klu nam się rozchorowała, wczoraj przeczytaliśmy większość wypożyczonych książek... toteż podskoczyłem dziś do biblioteki uzupełnić zapasy. Do poniedziałku powinno starczyć.



A poza tym ostatnio Klu pojechała do Włoch do... biblioteki. Z babcią i wujkiem odwiedziła Bibliotekę Dziecięcą nr 22 przy Wypożyczalni dla Dorosłych nr 30. Tak więc chyba przyszła pora na zwiedzanie warszawskich bibliotek.

Poczet stempelków z książek i innych naklejek:




I jeszcze ślad ptasich skrzydeł z wczorajszego wieczora.

Mroźne zeropasmówki

Piątek, 11 stycznia 2019 · dodano: 11.01.2019 | Komentarze 4

Korzystając z korzystnych warunków mrozowych, wyskoczyłem do lasu skitrać jedną skrzynkę. Najpierw trzeba się jednak przebić przez miasto.



Biała droga w las



Dolina Suchszego Dopływu Suchej



Aktualnie warunki śniegowe nie sprzyjają robieniu zdjęć tropów... starsze ślady zwierzęce zostały zasypane, w nowszych obsypuje się świeży śnieg. Natomiast na lodzie z cienką warstwą śniegu, ślady były dobrze widoczne.

Ślady myszek (czy innych gryzoni)






A także saren (kilka saren spotkałem na łąkach, ale nie zdążyłem strzelić fotki).





Być w Mrozach w mrozie i zrobić zdjęcia, to tak jakby być w Paryżu i nie widzieć Krzywej Wieży w Pizie (parafrazując Profesorka Nerwosolka).



Ostatnie interRegio w Polsce (relacji Warszawa - Łódź), tutaj skład EN57AL jeszcze w barwach łódzkich, a nie jedna z nowszych modernizacji w barwach Polregio.



Stacja Jesionka. Przy wielu, nawet małych stacjach, stawiane są teraz stojaki rowerowe (i to nawet U-kształtne). Tutaj ich nie ma, ale akurat w takich przypadkach przydają się licznie stawiane przy stacyjkach barierki.

Parki rowerowy pod Semaforem.



Parking rowerowy przy Pochylni. Dziś mało rowerów, bo nie sezon... ale w tzw. sezonie rowerowym jest ich dosyć dużo.




Sześć lat temu przeprowadziłem klasyfikację zimowych dróg - w tym wpisie... co prawda najlepiej ona wychodzi przy większej ilości śniegu, ale teraz też się dało(tylko czteropasmówek nie uświadczyłem). A oto co odnotowałem w terenie:

Jednopasmówki - na poniższym zdjęciu widać bardzo ciekawy przypadek z warstwowanym poboczem. Składa się ona z:
1) Suchego pasa głównego pośrodku
2) Kilku pasków pobocza, a mianowicie:
- mokre pobocze asfaltowe
- śnieżne pobocze na asfalcie
- śnieżne (rozjeżdżone) pobocze na gruncie
- śnieżne (nierozjeżdżone) pobocze na gruncie



Dwupasmówka



Trzypasmówka



Czteropasmówek przy aktualnych warunkach śniegowych nie stwierdziłem.

Zeropasmówka (która udaje dwupasmówkę). Zeropasmówki bywają nazywane Wybijaczami Zębów, albo Łamaczami Kości.



A gdy byłem na tej  Niewiadomojakiejpasmówce, wreszcie wyszło słońce.




Niestety na weekend zapowiada się odwilż :-(


.

Do przedszkola we wszystkim

Czwartek, 10 stycznia 2019 · dodano: 10.01.2019 | Komentarze 5

Trzy dni temu jechaliśmy w mrozie, przedwczoraj w śnieżycy, a wczoraj w brei i solance... dziś było wszystkiego po trochu, ale żadna z tych rzeczy nie była tak duża jak w wymienione dni. W nocy popadał śnieg i nadal trochę prószył, mróz był, ale raczej taki średni (-5 do -6°C, pod wieczór było zimniej), no i przez to wszystko drogi posolone i rozjeżdżone były mokre, a miejscami i brejowate.



W parku



Staw na Bielniku



Stara Pisia



Wczoraj z łąk przyniosłem trochę suchego zielska i gdy wieczorem wracaliśmy z sanek, upgrade'owaliśmy nasze bałwanki pod domem (uzupełniliśmy o ręce i włosy).




Niektóre żyrardowskie śmieszki rowerowe wyglądają aktualnie tak:



inne natomiast tak:



Powyższa śmieszka to istne kuriozum - wydawałoby się, że gdy Żyrardów wyjdzie z epoki kostki gładzonej i odkryje asfalt, to komfort nowych śmieszek będzie wyższy. Nic bardziej mylnego. Lobby kostkowe trzyma się mocno i wyjazdy z posesji są zrobione z kostki i to fazowanej! Miejscami na tej "asfaltowej" śmieszce powierzchnia kostkowa stanowi z 50%.

A że nasi wykonawcy nie potrafią połączyć równo dwóch nawierzchni, to jest dup-dup przy każdym takim czymś - a takich wyjazdów jest 31. Do tego z 6 przekroczeń bocznych uliczek (przekroczeń, bo nie wszędzie są zrobione przejazdy), gdzie są spore uskoki.



To jeszcze nic, ponieważ odcinki między wyjazdami z posesji są wyniesione, powstał tor muldowy. Ze względu na brak słońca, na zdjęciu powyżej tego nie widać, dlatego załączam fotkę z lata:



Tak wiec po czymś takim jedzie się GÓRA-DÓŁ DUP-DUP GÓRA-DÓŁ DUP-DUP...

A do jakich jeszcze absurdów dochodzi, widać poniżej, gdzie pasek asfaltu między wyjazdami nie ma nawet pół metra. Dodajmy do tego jeszcze te nieszczęsne listwy-separatory, które stały się żyrardowską specjalnością...



W ogóle można się zastanawiać, czy był sens budowania tu śmieszki... ulica nie jest jakoś bardziej ruchliwa, poza tym zamontowane sa na niej progi.