Sprzątnąć krzaki ze ścieżki

Piątek, 22 sierpnia 2014 · dodano: 23.08.2014 | Komentarze 0

Tym razem wyjątkowo towarzyszyłem lavince w jej nocno-wieczornej przejażdżce... postanowiliśmy pojechać do lasu, gdzie na pieszo-rowerową ścieżkę jakiś idiota wywalił wycięte krzaki. Przy okazji po trochu odwalaliśmy na bok, zbierając się by pojechać bez Kluski i z rękawicami roboczymi by zrobić z tym wreszcie porządek.

Dojeżdżamy do lasu, jedziemy, jedziemy... hmmm, chyba powinny już być? Hej, jesteśmy już na krzyżówce... chyba ich już nie ma. Wracając zweryfikowaliśmy że rzeczywiście zostały uprzątnięte, może przez leśników?

Ekspedycja na plac zabaw w Grodzisku

Wtorek, 19 sierpnia 2014 · dodano: 19.08.2014 | Komentarze 0

Postanowiliśmy się wybrać we trójkę na plac zabaw... ale nie byle jaki plac zabaw, tylko taki naprawdę porządny w Grodzisku Mazowieckim, który powstał przy okazji remontu parku przy dworcu. Wypatrzyłem go zaraz po tym jak powstał, a lavinka była jeszcze w ciąży  i stwierdziliśmy że to dobra opcja na wycieczkę, tylko do tej pory jakoś nie było okazji się wybrać.

Dziś pogoda idealna - nie za ciepło, nie za zimno, deszcz nie pada. No to pobudka i ruszamy skoroświt po dziesiątej. Pierwszy postój po 15km w Izdebnie Kościelnym na placu zabaw przy szkole czy czymś. Kluska tradycyjnie najpierw zainstalowała się w piaskownicy, dopiero później ruszyła zwiedzać inne instalacje, biegać po trawie i boisku.





W końcu dotarliśmy do Grodziska. Tutaj też Kluska na długo utknęła w piaskownicy... a ta jest spora, a w niej domek, rura, kilka stolików i jeszcze coś. A my w międzyczasie odpaliliśmy kawkę, kanapki itp.




Ale po dłuższym czasie zaczęła eksplorację dalszej okolicy i okazało się że jest sporo fajnych rzeczy... problem w tym że zestawy domków, zjeżdżalni itp. są dla dzieci w różnym wieku, a ona nie chciała łazić tylko po tym dla maluchów, ale po wszystkich. Najgorzej jak ładowała się na taki w którym przejścia pomiędzy segmentami były wspinaczkowo-linowe. Ale do siatki jeszcze nie startuje...

Poza tym się naelektryzował i kopała nas prądem.




Po pewnym czasie zrobiła się marudno-płaczliwa. Ponieważ dostała w międzyczasie kiełbę, serek, suchy chleb dla konia, picie, to uznaliśmy że to może dlatego że robi się śpiąca. Niby za wcześnie, ale też dziś nieco wcześniej się obudziła. Jednak próby zaniesienia jej do rowerów i zapakowania w fotelik kończyły się jeszcze większą awanturą.

Jednak po kupie humor jej się poprawił, więc może po prostu brzuszek ją bolał.




Ponieważ robiło się późno, a przestymulowana Kluska biegała od przyrządu do przyrządu, przyszła pora się zbierać, Oczywiście też była awantura, ale stosunkowo krótka i zażegnana butelką karotki. Na dworcu okazało się że mamy 40 minut do pociągu więc pojeździliśmy parę razy w te i z powrotem deptakiem... a Kluska w międzyczasie usnęła i przespała jazdę pociągiem, którą tak lubi. Teoretycznie moglibyśmy jechać od razu rowerami do Żyrka, ale poranną trasą to jest prawie 25km, a najkrótsza jest bardzo ruchliwą szosą.

Może to i dobrze że spała, bo było dosyć ciasno - 7 rowerów w zmodernizowanym przedziale (w starym bagażowo-rowerowym, to by był jeszcze luz). Obudziła się gdy wysiadaliśmy w Żyrku

Na wydmy

Poniedziałek, 18 sierpnia 2014 · dodano: 19.08.2014 | Komentarze 0

Dziś wybraliśmy się na wydmy w Międzyborowie... czyli największą piaskownicę od Pustyni Błędowskiej do wybrzeża Bałtyku.

Piaskownica pod Mimozą

Do lasu i na Jordanek

Niedziela, 17 sierpnia 2014 · dodano: 18.08.2014 | Komentarze 1

- Ej, tata! Źle jedzies, minąłeś plac zabaw!




- A, bo my na inny plac zabaw? No doblaaa...

Przez Jordanek

Sobota, 16 sierpnia 2014 · dodano: 16.08.2014 | Komentarze 0

Myk do lasu z postojem w Jordanku poczas drogi powrotnej

Po Pruszkowie z buta - wycieczka paszportowo-kolejowo-martyrologiczna

Wtorek, 5 sierpnia 2014 · dodano: 07.08.2014 | Komentarze 2

Załatwiamy Klusce paszport i okazało się, że w Żyrku już od jakiegoś czasu się nie da, tylko musimy jechać do Pruszkowa lub Warszawy. Kopsnęliśmy się więc do Pruszkowa. Próbowaliśmy wcelować w jakiś nieco chłodniejszy dzień (co się udało), bo w upale nic więcej byśmy nie obskoczyli... początkowo chcieliśmy podjechać z rowerami, ale prognozy były niepewne i było ryzyko zlewy, więc zabraliśmy parasolki i pojechaliśmy bez rowerów.

I oto wysiadamy w Pruszkowie




Krótki spacer do punktu paszportowego




Wypełnienie i złożenie formularza... kolejki szczęśliwie nie było, bo w sierpniu to już pewnie mało kto załatwia paszport. No i jesteśmy wolni, a zatem w drogę. Po drodze pomnik... tutaj był kiedyś zachowany fragment muru, który otaczał park, a pod którym w czasie wojny rozstrzeliwano mieszkańców. Mur został zburzony, a to co widać, to zbudowany na nowo pomnik... jakby nie można było muru rozebrać i postawić kilka metrów w bok.



Myk przez park i rozwałka kawowo-kanapkowa przy rzeźbach... jedna z rzeźb okazała się kolejowa z torami i tunelem!




Myk pot torami z rurową prowizorką z powodu remontu torów i mostu



A to co? Reper! Identyczny jak te w Żyrardowie... i te co odkryłem też w Błoniu.




Docieramy do terenu dawnych Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego (powstałych w 1897 roku) im. Hồ Chí Minha (od 1969 r.)

We wrześniu 1939 roku Niemcy zorganizowali tu obóz przejściowy dla polskich żołnierzy, w 1941 obóz pracy dla Żydów po likwidacji pruszkowskiego getta, w międzyczasie warsztaty funcjonowały jako... Warsztaty Naprawcze Wagonów (Ostbahnausbesserungswerke), a w końcu w 1944 po wybuchu Powstania Warszawskiego był tu obóz przejściowy Dulag 121 (Durchgangslager 121 Pruszków) dla ludności cywilnej stolicy, przez który przewinęło się kilkaset tysięcy osób.

Na początek zwiedzamy muzeum



A potem wbijamy się na teren na którym obecnie znajdują się różne firmy, magazyny itp. Od razu natykamy się na wartownię wykonaną z wieżyczki zdobycznego radzieckiego pociągu pancernego, który tutaj skierowano do naprawy... co ciekawe niemal identyczne wieżyczki miał polski pociąg pancerny Pierwszy Marszałek, którego wagony artyleryjskie były kolejno w służbie u bolszewików, Białych, znów u bolszewików, Polaków, Sowietów i Niemców - link (a tutaj: link1 , link2 rysunki tego typu wagonów artyleryjskich, z tej strony)



Obok święta Katarzyna od kolejarzy



Oraz pierwsza z wieżyczek strażniczych na trasie



Hala nr 5 (hala napraw wagonów osobowych, numeracja nadana w czasie funkcjonowania obozu) w obozie pełniła funkcję pomieszczenia przejściowego, gdzie odbywała się wstępna selekcja wysiedlonych. Przy niej jest pomnik... czy też bardziej strefa pomnikowa.





Hala nr 3 - kuźnia (w obozie umieszczano tam kolejarzy i tramwajarzy z rodzinami, a później – mężczyzn uznanych za zdolnych do pracy), a ten budynek za drzewem, to Rozdzielnia Energetyczna.



Hala nr 2 - oddział usług technicznych (w 1944 obozowy szpital)... a teraz jakiś Adibas czy coś w tym stylu.



Obok parking rowerowy chyba jeszcze z czasów ZNTK, a obok nowszy daszek z ławką-palarnią.



A niedaleko kolejna wieżyczka



Docieramy do pompowni i znajdującego się za ogrodzeniem dawnego szpitala robotniczego, a potem szkoły dla dzieci robotników warsztatów (ten budynek z wieżyczką)




W jednym ze zbiorników wody obok robimy sobie rozwałkę... bo słońce zaczęło wyglądać zza chmur i robi się duszno, a w środku cień i przyjemny chłodek.





Resztki bocznic wiodących od bramy XI (swoją drogą ta numeracja jest jakaś dziwna... jeszcze jej nie rozgryzłem). Gdzieś totaj była waga kolejowa.



A oto i brama XI - od środka... a potem od zewnątrz




Papiernia... budynek wybudowany jako papiernia, ale produkcja nigdy nie ruszyła, w czasie I wojny był tu ponoć rosyjski szpital polowy, a potem warsztaty kupiły budynek i urządziły mieszkania dla kolejarzy. W 1941 tutaj byli skoszarowani Żydzi z obozu pracy.



Brama XIV i nadal fukcjonująca (chyba) bocznica.



Kolejna wieżyczka, ta widoczna z okien pociągu za napisem na murze "Tędy przeszła Warszawa".



Idziemy bocznicą wzdłuż Hali nr 1 (napraw wagonów towarowych), tutaj umieszczano ludzi niezdolnych do pracy. Przy;ega do niej kolejna wieżyczka





Koniec bocznicy i ciuchcia 409Da vel SM04 (link)




Jakiś zbiornik ppoż itp





Neogotycki "Pałacyk", czyli budynek administracyjny warsztatów, też doskonale widoczny z pociągu... przynajmniej dopóki nie zamontowali ekranów



No i tyle...

Nocny Rower za dwie miedze

Sobota, 2 sierpnia 2014 · dodano: 03.08.2014 | Komentarze 0

Nocny Rower #5. Miało być dalej, ale totalny upał w dzień, oraz głośne coś co niektórzy nazywają muzyką za oknem sprawiło że nie udało się opracować planu trasy i zgrać skrzynek, tak więc ostatecznie podjechaliśmy do mojej skrzynki kapslowej, a potem pokręciliśmy się po Grodzisku i wróciliśmy już około 1ej.

Nocny mokry rower na eSeŁce

Piątek, 1 sierpnia 2014 · dodano: 03.08.2014 | Komentarze 1

Nocny Rower #4, tyle że tym razem nieco krótszy bo nie do świtu i wróciliśmy już ok. 1:30... na eSeŁkę by dokonać trochę serwisów:
- jedna skrzynkę ekipa łódzka znalazła walającą się luzem i ukryli nieco inaczej niż była, trzeba było więc przywrócić ją do pierwotnego miejsca ukrycia
- druga się rozkompletowała... otóż mikromobilniak był w miejscu gdzie już był zainstalowany stacjonarny mikrus, no i ta sama ekipa znalazła mobilniaka myśląc że to skrzynka stacjonarna, a ciuchcię która była w środku jako wyposażenie, przenieśli na wschód nad Jeziorkę. Na Jeziorkę ciut daleko, więc kiedy indziej złapię ciuchcię, teraz jechaliśmy zgarnąć pudełko by kiedyś tam złożyć skrzynkę do kupy
- trzecią znaleźli jak trzeba, ale we właśnie ściętym drzewie... skrzynkę uszkodzoną piłą przenieśli kawałek w bok by gdzieś ukryć, trzeba ją ewakuować z terenu, wysuszyć i wymienić pojemnik, oraz znaleźć nową miejscówkę

Jak przejeżdżaliśmy skrajem Mszczonowa, dorwała nas burza i kompletnie przemoczyła, akurat pechowo wszędzie do miejsc gdzie mogliśmy się schować mieliśmy daleko, a jak dojechaliśmy pod pewien wiadukt to deszcz już prawie przechodził. Przeczekaliśmy resztę i nawroty robiąc rozwałkę, a potem dalej po skrzynki. Te dwie pierwsze ogarnęliśmy, ale trzecią na dziś już sobie odpuściliśmy.

Nocny Rower #3: pod skrzydłami Bociana i Boeinga

Sobota, 26 lipca 2014 · dodano: 28.07.2014 | Komentarze 19

Na nocny rower pojechaliśmy nieco wcześniej niż zazwyczaj, bo też upał nie był aż taki nieznośny dzięki chmurom... ale jak chmury sobie poszły, to zaczęło się nagrzewać. Zaczęliśmy więc od bunkra w utrzymanego w gorących klimatach - Tobruk, o dziwo nie w piasku ale w prawdziwie tropikalnej dżungli (klimat się zmienia?)



Przemknęliśmy obok peronu 8 Warszawy Zachodniej... dawniej osobna stacja Warszawa Wola.




Dalej Odolanami do Włoch (a więc dlatego tak ciepło)... a oto do czego prowadzi zrobienie labiryntu na mało używanych bocznicach.






Tak dotarliśmu do wybudowanego kilka lat temu przystanku koljowego Aleje Jerozolimskie... obok istniejącego wcześniej przystanku WuKaDki. Niestety graffiti przy ławkach są coraz bardziej zasrayowane przez wandali, te bociany jeszce się jakoś trzymają, ale na kolejnych przystankach już niemal całkowicie zasrayowali...



Żeby podjąć, a potem odłożyć skrzynkę musieliśmy przeczekiwać ludzi... w sumie postój trwał prawie 30 minut, w międzyczasie coś tam wszamaliśmy, obfociliśmy bociany i pociągi - Elfy, EN57, a nawet radziecka Tamara (czyli TEM2 tudzież SM48). Perony i wiaty nagrzane, jest gorąco...





Jak odjeżdżaliśmy, akurat zachodziło słońce, a klimaty kolejowe powoli zamienialiśmy na lotnicze... Mercedes Benz, czy Boeing Bęc? Jako że w użyciu był pas startowy, którym samoloty wylatują nad Włochami (pewnie z powodu corocznego letniego remontu, zwykle startując przelatują nad Ursusem), był to już któryś z kolei samolot który nad nami leciał.




Ruszyliśmy na Gliniankę Fajansową... kilka lat się tu wybieraliśmy i co? Jak się wybraliśmy, to okazało się że niedawno ją zasypali i zostało w tym miejscu tylko kilka kałuż :-( Za to połazilismy sobie po krzakach wyższych od lavinki. Co prawda w krzakach jest nieco chłodniej niż na peronie, ale strasznie parno... chodziło się jak w tropikalnej dżungli, człowiek po chwili spływał potem.



W te okolice prowadziła bocznica kolejowa... ale ta cysterna i ciuchcia już stąd nie odjadą.





No dobra, ale miało już być bardziej lotniczo  a nie kolejowo... no to proszę - podstawa działa przeciwlotniczego (ponoć 75 mm Flak 97(f), ale trudno mi to zweryfikować czy w ogóle podać więcej szczegółow). A pikanterii temu miejscu dodawały latające nam nad głowami samoloty.




Ruszamy na Fort Okęcie, a tam takie oto znaki... myśleliśmy że może to jakaś ścieżka edukacyjna i oznaczenia prowadzące do pomnika ale nie, to parking lotniskowy, jak lecicie sobie samolotem to możecie tu zaparkować ;-) A obok fortu pomnik katarstrofy lotniczej, Tam robimy sobie pierwszą większą rozwałkę z kawą i kanapkami.




Samoloty latają nam nad głowami, bo jesteśmy dokładnie nad linią pasa... jak podjechaliśmy pod skrzynkę prawie na terenie lotniska tuż za końcem pasa, grupa spotterów z aparatami stała obok, co nieco nam utrudniało jej podjęcie... zwłaszcza jak jeden koleś do nas podszedł wysępić szluga i nie chciał uwierzyć że nie palimy.

A potem ruszyliśmy naokoło lotniska... w sumie zrobiliśmy półkole aż dotarliśmy na drugi koniec tego pasa.

- lavinka, stań pod tablicą.





Po drodze zahaczyliśmy o Fort Zbarż, ostatnio tu byliśmy w styczniu 2010 i trwała budowa szosy, tunelu kolejowego na lotnisko i diabli wiedzą czego jeszcze... okazało się że fort jest zalany jeszcze bardziej niż był, prawdopodobnie nasypy trasy itp zablokowały odpływ wód i spiętrzyły je jeszcze bardziej. Tutaj szukaliśmy trzech skrzynek, a na koniec zrobiliśmy sobie rozwałkę na trawie...

Ponieważ wracaliśmy tędy po 4-ej, to podjechaliśmy pod fort zrobić poranne zdjęcie. Poniżej dla porównania zdjęcia z 2010 (też byliśmy po nocy, więc zdjęcia tylko z bliska z fleszem).





Opuszczamy okolice lotniska i ruszamy nad torami na wschód... a tam znajdujemy skrzynkę w sweterku :-) Teraz co prawda są upały, ale w zimę z pewnością też jest jej ciepło.



Kręcimy się w okolicach toru wyścigów konnych Służewiec... co czuć ;-) Wbijamy się w Ursynów i oto jedna z przypadłości - asfaltowy chodnik i kostkowa śmieszka, zaś lavinka pokazuje jak się w takim miejscu jeździ.



Podjeżdżamy do skrzynki "Kolej Grójecka"... dla nas jako założycieli skrzynek na tej linii (ale bliżej Grójca), jest to punkt obowiązkowy. Okazuje się że jest to jedna z serii Ursynowska Ścieżka Edukacyjna (info). W środku znajdujemy zdjęcie (lepsza jakość tutaj a tu link z drugą fotką) i wspomnienie.




Ale samej skrzynki początkowo w ogóle nie mogliśmy znaleźć, w międzyczasie udało nam się nawet namierzyć tabliczkę uliczki Bocianiej (!)



Jedziemy dalej i jest kolejna skrzynka z tej serii - Czerwoniak, który niestety otynkowali (foto historyczne tutaj). A potem Lew... skrzynki niestety  nie znaleźliśmy, a stare totki są tu i tu.



Trochę się jeszcze kręcilimy po okolicy, znajdujemy parę skrzynek i robimy rozwałkę w nowym parczku koło Kopy Cwila. Okazuje się że zlikwidowali ogródki działkowe, ale krzaczków, drzewek itp nie wykosili tylko wytyczyli alejki, postawili ławki i można tam chodzić podżerać śliwki :-)

Na fotce tunel, którym się przebijamy na drugą stronę Puławskiej... w ogóle to jakaś koszmarna, trzypasmowa autostrada, do ego obok wielkie estakadowe skrzyżowanie, przebić się na drugą stronę na długim odcinku nie ma gdzie.



Plan wykonany (wszystkie skrzynki spisane odwiedzone, choć nie wszystkie znalezione), powoli ruszamy w kierunku pociągu... trafiamy do Włoch idealnie pośrodku dwugodzinnej przerwy między pociągami (byśmy mieli więcej czekania, gdyby nie myk na poranne zdjęcie w forcie Zbarż).





Ostatecznie jednak postanawiamy wsiąść we wcześniejszy pociąg do Grodziska i zapada decyzja nie czekać na ten do Żyrka, tylko przyciąć stamtąd już rowerami... po drodze ostatnie bociani akcent, bocian przeleciał nam dwa metry (może mniej) nad głowami. Słońce coraz wyżej i jak dojeżdżamy do domu (6:35) zaczyna się robić gorąco.

No to co, pora na kawkę... dwie kawki poproszę!

Z zasypiającą Kluską

Czwartek, 24 lipca 2014 · dodano: 25.07.2014 | Komentarze 0

Mniej więcej w połowie Kluska nam zasnęła i trzeba było jechać wolno starając się omijać wertepy...